Το μυαλό, θέλει το χρόνο του για να καθαρίσει από μόνο του!

indexΜια φορά κι ένα καιρό ένας σοφός δάσκαλος περπατούσε με  τους μαθητές του από μία πόλη σε μία άλλη.

Ενώ ταξίδευαν, συνάντησαν μια λίμνη στο δρόμο τους. Σταμάτησαν εκεί κοντά για να ξεκουραστούν. Ο δάσκαλος παρακάλεσε τους  μαθητές του να του φέρουν λίγο νερό από τη λίμνη.
Ένας μαθητής όταν πλησίασε τη λίμνη, είδε κάποιες γυναίκες να πλένουν τα ρούχα στο νερό, και  ακριβώς εκείνη τη στιγμή ένα κοπάδι από αγελάδες ξεκίνησε να  διασχίζει τη λίμνη.
Το  αποτέλεσμα ήταν ν΄ανακατευτεί και να λασπώσει το νερό. Ο μαθητής γύρισε πίσω και είπε στο δάσκαλο: «Το νερό της λίμνης είναι γεμάτο λάσπη. Δεν  είναι κατάλληλο για να το πιείτε. «αρχείο λήψης (2)
Μετά από λίγο, ο δάσκαλος ζήτησε πάλι  από τον ίδιο μαθητή να πάει πίσω στη λίμνη και να του φέρει λίγο νερό.
Ο μαθητής υπάκουα πήγε ξανά στη λίμνη. Αυτή τη φορά διαπίστωσε ότι η λάσπη είχε κατακάτσει κάτω και το νερό ήταν πια καθαρό. Έτσι, γέμισε ένα μπουκάλι με νερό και το πήγε στο δάσκαλο.
Ο δάσκαλος κοίταξε πρώτα το νερό και στη συνέχεια στράφηκε στο μαθητή και του είπε:
«Δες πως κατάφερες να καθαρίσεις το νερό. Το άφησες στην ησυχία του, και σε λίγο η λάσπη κατακάθησε από μόνη της. Το ίδιο συμβαίνει και με το μυαλό μας.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s